ابزار کاربر

ابزار سایت


روش_های_خمکاری_پروفیل

خمکاری پروفیل

استاندارد عملکرد خمکاری پروفیل

پروفیل ها بعنوان یکی از پر کاربرد ترین مواد اولیه ساخت مصنوعات فلزی بشمار می روند. دسته بندی های متفاوتی از آن ها وجود دار موجود است که هر یک بنابر شکل و جنس کاربردهای متفاوتی دارند. در این واحد یادگیری ابتدا نحوه خواندن اطلاعات خم از روی نقشه بررسی می شود، سپس روش محاسبه ی طول اولیه ی پروفیل مورد نیاز برای ساخت مصنوعات بر اساس نقشه ارائه خواهد شد. در نهایت هم روش های خمکاری پروفیل بیان می شود.

خمکاری پروفیل

برای تولید مصنوعات ساخته شده از پروفیل عملیات های مختلفی مانند برشکاری، خمکاری، مونتاژ و جوشکاری استفاده می شود. استفاده از خمکاری علاوه بر شکل دهی، در بسیاری از مواقع برای زیبا ترشدن مصنوعات تولید شده استفاده می شود. البته خمکاری آنها به روش های گوناگونی نیز انجام می شود.

روش های خمکاری پروفیل ها

پروفیل ها به دو روش دستی و ماشینی خمکاری می شوند.

خم کاری دستی

در این روش، خمکاری با استفاده از قالب های خم و یا ابزار کمکی همراه با اعمال کردن نیروی مکانیکی انجام می شود.

الف)خمکاری دستی به کمک قالب ها و چکش

ب) خمکاری دستی تسمه با استفاده از ابزار کمکی

پ)خمکاری دستی میله گرد با استفاده و بهره گرفتن از ابزار کمکی

خم کاری دستی نبشی به وسیله ی آچار F صورت می گیرد. به کمک این ابزار تا حدی از پیچیدگی نبشی نیز جلوگیری می شود.

ابزار کمکی آچار F برای خم کاری دستی

استفاده از حرارت

در خم کاری دستی درمواقعی که ضخامت قطعه زیاد باشد می توان از گرما استفاده نمود. پروفیل ها را با قرار دادن داخل کوره ها یا گرما ی مستقیم شعله می توان گرما داد.

خم کاری نبشی با این روش به تدریج و در چند مرحله ی مختلف صورت می گیرد. ابتدا لبه ی پروفیل را بین قالب و نگهدارنده میله ای ثابت می کنند، سپس به صورت متوالی و پشت سر هم قسمت های مشخصی از پروفیل را گرما داده و خم می کنند. این شکل دهی در سه مرحله کامل می شود. به طوری که در مرحله ی اول تغییر شکل ابتدایی جسم و در مرحله دوم بخش انتهایی کامل شده ودر نهایت با گرما دادن فاصله بین دو قسمت، خم کاری تکمیل می شود.

در بعضی موارد هنگام خم کاری با شعاع کم،در طرف داخلی منحنی احتمال چین خوردگی وجود دارد، که با بهره گیری و استفاده از گرما مشعل جوشکاری و ضربات ملایم چکش می توان چین خوردگی را برطرف کرد.

تابگیری با چکش

معمولا پروفیل ها را با استفاده از سندان های صاف یا محدب، و با وارد آوردن ضربات چکش در محل های پیچیده شده صافکاری و تاب گیری می کنند.

در شیوه ای دیگر، با قرار دادن پروفیل به کمک یک یا دو آچار F، و ثابت کردن آن، می توان پیچیدگی آنها را برطرف کرد.

تابگیری با آچار F

تابگیری ماشینی

در این شیوه، پروفیل را روی پایه های مستقر بر روی میز دستگاه، قرار می دهند. سپس محل هایی که تابیدگی دارند را به وسیله ی سنبه دستگاه تحت فشار قرار می دهند. این فشار سنبه به آرامی می تواند تابیدگی پروفیل را برطرف کند. این نوع تابگیری بیشتر برای پروفیل های سنگین کاربرد دارد.

تابگیری به وسیله ی دستگاه پرس هیدرولیکی

تابگیری فلنجی را روی صفحه صافی قرار داده و محل تاب و پیچیدگی را مشخص کنید. و به کمک چکش و آچار F، پیچیدگی آن را از برطرف کنید.

تکنیک های فاق بری

برخی مواقع در خمکاری پروفیل ها در شعاع کم،پروفیل ها دچار چین خوردگی می شوند. برای جلوگیری از این مشکل می توان از تکنیک های فاق بری جهت خم کاری استفاده کرد.

خمکاری قوطی به کمک فاق بری

خمکاری قوطی با زاویه ی خم ۵۰ و ۱۵۰ درجه به روش فاق بری یکی از رو شهای فاق بری می باشد.

برای بریدن زاویه ی فاق از ابزارهای مختلفی می توان استفاده کرد.

زاویه ی فاق α برای برش از رابطه α=۱۸۰-β بدست می آید که β در آن زاویه خم می باشد.

در فا ق بری قطعات ضخیم، ضخامت قطعات را باید در قسمت انتهایی برش در نظر گرفت و آن را به صورت ذوزنقه برید نه به صورت مثلث، تا امکان خمکاری صحیح وجود داشته باشد.

برای مطالعه بیشتر:

خم کاری لوله

خم کاری (Bending)

خمکاری در صنعت ورقکاری

پروفیل قوطی مربع

پروفیل قوطی مستطیل

پروفیل درب و پنجره

پروفیل چهارچوب فلزی

پروفیل و مقاطع سفارشی

پروفیل های قوطی ستونی

روش_های_خمکاری_پروفیل.txt · آخرین ویرایش: 2018/01/31 09:04 توسط maleki